Xa temos aquí a primavera...

Xa a temos aquí. Entrou hai uns días con discreción. E agora cando saímos ao patio notamos o seu agasallo. Esas cores nas árbores...

Un libro chama a nosa atención...

Hai quen di que a nosa BIBLIOTECA é unha biblioteca distinta. E acertan os que así pensan. A nosa non é un local pechado gardado por un bibliotecario que exerce un riguroso labor de vixilancia. Na nosa biblioteca os libros están  á man, en andeis a altura dos usuarios que follean os libros, que os ulen, que os saborean. Non descansan pechados en vitrinas, detrás dunhas paredes de cristal. Os libros están usados e mesmo algúns teñen remendos. A nosa biblioteca é un lugar por onde pasa todo o mundo: o alumnado, o profesorado, as nais e os pais, o conserxe, as limpadoras... Non é preciso pasaporte algún para circular por ela, só si queremos levar un dos libros utilizamos o noso carné para deixar anotado o préstamo. Así de accesible é a nosa BIBLIOTECA.

Mais, ás veces, os encargados da nosa BIBLIOTECA queren chamar a nosa atención e mostran as novidades que chegan no expositor da entrada ao colexio. Tamén alí os podemos follear, ulir, saborear...antes de que pasen a vivir no primeiro andar, no recuncho vermello, ou no azul, ou no amarelo.

Desde hai uns días alguén quixo mostrar os libros dun xeito distinto e atopámonos coa sorpresa de que hai libros para levar no peto...

contos ao teléfono...

e algún que outro libro que chama por nós dun xeito cando menos curioso.

Ou non?

Que branca é a abidueira!

As nenas e os nenos de 3º traballamos na nosa aula co poema de Manuel María titulado "A ABIDUEIRA":

"Que branca é a abidueira!
Cara ao ceo anda a soñar!
Feita zoca, anque non queira,
moita lama ha de tripar! "

Ao traballarmos co poema do poeta da Terra Chá aprendimos moitas cousas desta árbore. Por exemplo que coa súa madeira fanse zocas.

E dándolle voltas ao poema de Manuel María, fixemos nós estes versos:

"Será branca a abidueira
que plantamos na campiña?
Farán zoquiñas con ela
e unha delas será miña."

Ou estes outros:

"Na parroquia hai unha escola,
a escola ten un xardín,
no xardín teñen un bido,
no bido canta un xirín."

Aprendimos que unha mesma árbore pode ter distintos nomes: abidueira, bido, bidueiro...E seguimos escribindo versos:

"Será forte o bidueiro,
o bidueiro marzal?
Ha medrar moi espelido
se non o tratamos mal."

Que ben o pasamos rimando!. E se é "abril", a cousa pode rematar en "mil". Ou non?

"Cando voltemos á escola
polos principios de abril,
ha estar o noso bido
multiplicado por mil."

DÍA DA ÁRBORE

Días atrás chegaron ao cole uns libros cunhas lecturas preciosas sobre paisaxes galegas, "Viaxe polos e ríos e árbores dos Ancares". Lemos, falamos,...aprendemos.

Pero hoxe foi un día moi especial. Tivemos unha celebración na que nos xuntamos todos os nenos e nenas de Primaria no patio porque íamos prantaro "noso bidueiro". E realmente podemos chamalo "noso", porque cada grupo elixiu un nome para el, e de entre todos eles, elixiuse un: PLATERO. Nome suxerido polos nenos e nenas de 1º.

Estando alí todos xuntos, algúns nenos e nenas de 5º e 6º leron os seus traballos. Aquí os tedes:

O BIDUEIRO

Son un bidueiro,

que non un maxadeiro,

e vouvos contar unha historia

que vos quedará na memoria.

Eu fun unha semente

 afeita a ver moita xente.

Mandáronme de Lugo

nun camión moi seguro.

Cando cheguei a Viveiro non sabía

que me ía gustar tanto a ría.

Por fin chegamos a Galdo!

 O camión  xa ía cansado

O mércores cando cheguei

con todo o que vin alucinei!

Chegara ao lugar que quería!

Había moitas árbores... e  nenos,

grandes, medianos  e pequenos!

A ver que nome me van poñer

para que me poidan recoñecer.

Mesmo se me chaman Vicente,

ha ser un nome de orixe inocente.

Non vos esquezades de coidarme,

regarme e aloumiñarme. 

                                                                    Lucas Gómez Pereira

                                          

O SOÑO DA BIDUEIRA

Ola. Son unha bidueira que vén das terras altas de Lugo. Sabede que, aínda que son pequena, teño soños coma vós.

Soñei que me plantaban nun patio grande cheo de nenos e nenas, que me coidaban, que me daban cariño e a tranquilidade que preciso para medrar rexa e forte.

Soñei que estaba rodeada de irmáns da mesma especie máis maiores ca min, así como de castiñeiros, cerdeiras, limoeiros, maceiras, tullas, piñeiros, salgueiros,... e outras árbores que me falaban dos tempos en que o colexio empezara a espreguizarse.

Soñei que arrodeado dun cento de humanos espectantes afincaba na terra e recibía os ánimos precisos para enraizar con forza.

Mentres me regaban as primeiras veces, pensei: para que me botarán auga por riba. Prengunteilles ás outras bidueiras do patio e non me souberon repostar. Non lembraban se a elas as regaran algunha vez.

Pregunteilles a uns piñeiros altos como castelos que estaban un pouco máis lonxe de min e que parecían máis vello e sabios. Respondéronme que sen auga non podería alimentarme e medrar.

Hoxe espertei. Hoxe é o día. Xa sei cal vai ser o soño que quero que se cumpra:

MEDRAR TANTO, TANTO, QUE ALGÚN DÍA CHEGUE A SER TAN ALTA COMA ESES PIÑEIROS QUE ME MIRAN CON CARA DE SORPRESA

                                                             Ivana Polo

Ah, pero aí non quedou a cousa porque os nenos de 3º ademais de facer murais con poemas alusivos e frases, aprenderon e recitáronos un poemiña de Manule María: "A bidueira", que di así:

¡Que branca é a abidueira!

¡Cara ó ceo anda a soñar!

¡Feita zoca, anque non queira,

moita lama ha de tripar!

Por último, prantamos o nosos bidueiro

DÍA DA PAZ

   Este ano, coma en anos anteriores, fixemos varias actividades relacionadas como fomento da tolerancia e da paz, precisamente coa intención de conmemorar este día.

Pegamos as nosas mensaxes na pomba

Lemos os nosos manifestos en varias linguas

Ademáis das que cada grupo traballou a nivel de aula durante as dúas semanas previas, organizáronse unhas en común. Desgraciadamente o día non acompañaba como para poder facelas no exterior, así que contentámonos con facelas no ximnasio, neste caso, o importante é o fin, non os medios ;)

 Así que cada grupo, logo de actividades de aula, postas en común, debates,... escribiu a súa mensaxe nunha tira de papel, e cada neno/a a súa propia na silueta da súa propia man; e poñendo todas as mans unidas nun xesto simbólico, cubrimos o mural dunha pomba que aínda a día de hoxe temos exposta na entrada. Durante o acto común léronse manifestos dos distintos grupos, cantáronse cancións, recitáronse poemas en todas as linguas que traballamos, incluso linguaxe de signos e colgáronse da nosa pomba todas as tiras coas mensaxes.

Xuntámonos no ximnasio

Lemos os nosos manifestos

Por último, saímos todos os grupos ao patio  cuns globos coas nosas mensaxes, e soltámolos para facer partícipes do noso pensar ao resto do MUNDO.

   

  

Os contacontos chegaron a Galdo

Foi moi divertido. Falaban dos pais de Artur e de Morgana e saían con caretas, lanzas...etc. A historia contaba o trato que Merlín fixo co rei para cando tivera fillos. Merlín educou a Artur para que fose digno de ser rei. Morgana era curandeira e tiña unha cesta con cousas para curar as feridas de todos.

Grazas as mazás da inmortalidade o rei Artur, Morgana e Merlín están vivos desde... hai 1.500 anos!

Furaventos chegou á praia sin saber que estaba en Avalon, a illa onde vivivían Merlín, Morgana e o rei Artur desde hai mil cincocentos anos, grazas á mazás da inmortalidade que eran as máis fermosas do mundo. Alí atopouse con Merlín e tamén veu a Artur sacando unha espada dunha pedra. Logo atopou a Morgana que era irmán de Artur. Esta era feiticeira e sabía moitas cousas. Nunca lle faltaba da súa botica: auga do mar , allo, tea de araña, cebola, ourego, clara de ovo, estruga ou ortiga e menta.

ANDREA ( 3º )

Este mes de outubro comezaremos cos préstamos na BIBLIOTECA

A partir do día 1 de outubro comezará a funcionar o servizo de préstamos na BIBLIOTECA do colexio.

"Abril, libros mil "

"Abril, libros mil", dixo Paula , a de cuarto, cando estaba a facer un traballo para o mural sobre o Día do Libro.
E algúns compañeiros e compañeiras fixeron seu este novo "refrán" e rotularon esta frase nos seus traballos.
Tamén catro alumnos de sexto curso deseñaron candaseu cartel para o mural da Biblioteca.

Así que a nosa Biblioteca  loce na súa parede  unha chea de traballos: "23 de abril, Día do Libro", "Poesía e pintura/ Poem and paint", "Rosalía", "Consello de avoas"...

Un libro que me gustou

A min este conto gustoume moito, mesmo a parte na que o bisavó quere ir ao océano...pero o vento non lle deixa navegar. Daquela levántase moito vento e a barquiña empeza a dar voltas e voltas.
Gustoume o estilo co que está escrito.
DAVID BALSA

Novos libros

O noso expositor está cheo de libros novos.

Títulos coma Yared e a reciclaxe, Kofu e o tempo libre, Os dragóns do arco da vella, O carameliño sen cor e sen sabor, Os xemelgos, O zapateiro máxico, Kofu e o medo... E moitos máis agárdanos agora nos andeis da nosa Biblioteca sempre aberta.